مجلس شوراي اسلامي يه عنوان يكي از قواي سه گانه و يكي از اركان مهم و اساسي براي اداره كشور محسوب مي شود.

آغاز هر دوره از مجلس مي تواند سر فصل و مرحله جديدي براي رشد وتوسعه و پيشرفت كشور عزيزمان و نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران باشد.

ادوار هفت گانه مجلس پس از انقلاب، تفاوتهاي اساسي با بيش از بيست دوره مجالس قبل از انقلاب دارد.

نمايندگان مجالس پيش از پيروزي انقلاب اسلامي از طريق زر و زور و يا اعمال نفوذ دستگاه حاكم انتخاب مي شدند و ظهور و بروز نمايندگاني مانند آيت الله شهيد سيد حسن مدرس بسيار نادر بود.

بطور كلي بيشتر اين مجالس بصورت فرمايشي تشكيل مي شد و پايان مي يافت.

بعد از پيروزي انقلاب اسلامي با رهبري حضرت امام خميني«رحمه الله عليه» و به بركت خون شهدا و ايثارگري آحاد مردم، مجلس شوراي اسلامي يك نهاد كاملاٌ مردمي و مشروع و براساس دين مبين اسلام پايه گذاري گرديد كه قوانين آن توسط چند تن از فقها و حقوقدانان خبره مورد نظارت و بررسي قرار مي گيرد.

در يك كلام، بر اساس فرمايش رهبر معظم انقلاب مجلس يك مركز اساسي و تعيين كننده براي انقلاب است و همه سررشته هاي امور به مجلس بر مي گردد.

از آنجا كه مشكلات و معضلات هميشه شفاف نيستند و در بسياري از موارد پيچيده و مشكلند، نمايندگان مجلس بايد با نظارت بر امور و توجه به نظرات نخبگان و انديشمندان بتوانند براي رفع اين مشكلات و معضلات برنامه ريزي كنند. از همين رو شناخت اولويتها و نيازهاي اساسي جامعه و كشور از هنرهاي بزرگ نمايندگان اصلح و شايسته مي باشد.

از مهمترين برنامه هاي مجلس، توجه جدي به برنامه ريزي جهت تحقق سند چشم انداز 20 ساله نظام مي باشد.

علاوه بر آن توجه خاص به امور جوانان جهت اشتغال، تأمين مسكن، ارتقاء سطح تحصيلي و همچنين خشكاندن ريشهاي تورم و گراني و حفظ ارزش پول ملي و مبارزه با فساد مي تواند زمينه هاي لازم را جهت امنيت ملي و حفظ هويت و ارتقاء سطح فرهنگي و رشد و توسعه كشور بر اساس سند چشم انداز 20 ساله نظام فراهم نمايد.